نتيجه اين قضيه كه عبارت باشد از مباهلهء نبى مكرم اسلام به همراه امير مؤمنان و فاطمهء زهرا و امام حسن و امام حسين در مقابل نصارى و احتجاج به اين بزرگان صدق دعوت نبوى و بعثت آن حضرت است . حقيقت مباهله اين است كه در واقع رسول اكرم اين عده را شريك در دعوت خودش قرار داد ؛ به عبارت ديگر ، مسئوليت دعوت خويش به واسطهء حجيت و مقام آنها بر گردن آنان انداخت و اين اشارت دارد به اين‌كه نوعى تعاضد و تقسيم مسئوليتى بين آنان و نبى اكرم وجود داشته است و حديث منزلت بدان دلالت دارد ، اين روايت را فريقين از سعد بن ابى وقاص از رسول خدا در مورد امام على نقل مىنمايد : « أنت منّى بمنزلة هارون من موسى إلّا أنّه لا نبىّ بعدى ؛ « 1 » تو نسبت به من همانند هارون نسبت به موسى هستى فقط بعد از من پيامبرى نيست . » پس منزلت و مقام امير مؤمنان مانند هارون برادر موسى است و همان‌طور كه هارون در دعوت و رسالت موسى شريك او بود امير مؤمنان هم‌چنين است . همان‌طور هم مشاركت على و فاطمه و حسنين عليهم السلام در مباهله به همراه پيامبر دليل بر حجيت و تشريك مساعى آنان با پيامبر در تبليغ حقانيت بعثت نبوى است . تا اين‌جا از طريق برخى آيات قرآنى و تفاسير آنها روشن گرديد كه به صريح و نص قرآن كريم فاطمهء زهرا مانند انبيا و پيامبران الهى يكى از حجت‌هاى بزرگ الهى است . از امام ابى جعفر حسن بن على العسكرى نيز

--> ( 1 ) . ذخائر العقبى ، ص 63 .